எங்கள் குரும்பசிட்டித் தாயானவள் பெற்றெடுத்த சற்புத்திரர்களுள் பேரோடும் புகழோடும் வாழ்ந்த சிறப்புக்குரியவர் முன்னாள் விதானையார், அமரர் கதிரேசு செல்லத்துரை அவர்களாவர். தான் பிறந்த கிராமம் விழிப்புணர்ச்சி பெறவும், சமயப்பற்று– அன்பு– பண்பாடுகளில் சிறப்புற்று விளங்கவும் செய்துகொள்ளவேண்டிய பலவற்றை புத்திசாதுரியத்துடன் செய்து முடித்தவர்.

திரைகடல் ஓடியும் திரவியம் தேடு என்னும் முது மொழிக்கு அமைய திக்கெல்லாம் பரந்துவாழும் எமது வாழ்க்கை இன்று நேற்று ஆரம்பித்தது அல்ல. 50 வருடங்களின் முன்பே தமிழர் தரணியெங்கும் இடம் பெயர்ந்து தங்கள் திறமைகளைக்காட்ட எங்கள் ஊரில் இருந்தும் புறப்பட்டனர்.

கல்விக்கு எங்கள் கிராம மக்கள் கொடுத்த விலை மிக அளப்பரியது. தமது குழந்தைகளின் அறிவை வளர்க்க பெற்றோர் தம் நேரம் காலம் பொருளாதாரம் எல்லாவற்றையும் அர்ப்பணித்தார்கள்.இதற்கு அடையாளமாக எங்கள் மண்ணில் அரசாங்க சேவையில் இருந்தவர்களில் அரைப்பங்குக்கு மேலானவர்கள் ஆசிரியர்களாவர்கள்.

ஈழத்தமிழர்களின் வரலாற்றுச் சுவடுகளைச் தேடிப்பெற்றுப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்று தன் வாழ்நாளையே அதற்காகவே அர்ப்பணித்து வந்தவர் திரு.த.செல்வரத்தினம் அவர்கள்.கடந்த 50 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக காடுகரம்பையெல்லாம் அலந்து திரிந்து பல அரும் பொருக்களைக் கண்டெடுத்துப் பாதுகாக்க முற்பட்டவர்.

”வீதி திரு வீதியாகக் காட்சியளிக்கிறது,” ”அடியார்கள் திருவீதியை மெழுகிட அழைக்கப்படுகின்றீர்கள்”, ”அம்பாள் மரகத வண்ணமயூரமாக….”.அன்னைபராசக்திக்கு அரோகரா”. இவ் வசன நடைகளை நாம் எமது கிராமத்தில் அம்பிகையின் திருவிழாக்காலத்தில் கேட்டிருக்கின்றோம்.